Home arrow Media arrow PZC arrow interview met Liesbeth Vastrick
interview met Liesbeth Vastrick PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Administrator   
Monday 01 December 2008

'Als je goed oplet, zie je ineens een gek vogeltje of vlindertje'

door Wendy van den Hurk. zaterdag 22 november 2008 | 05:56 | Laatst bijgewerkt op: zondag 23 november 2008 | 18:11

VLISSINGEN - Het hotel slopen is nog tot daaraan toe, maar de mozaïeken van Britannia? Dat overleeft Liesbeth Vastrick niet. "Ik viel zowat flauw toen ik ze zag." De kunstenares van buute krijgt zichtbaar kippenvel als ze erover praat. "De kleuren zijn zo schitterend.

Ze hebben een bepaalde vervuiling. Iets zwarts. Ik had het in Barcelona, toch dé mozaïekenstad, nog nooit gezien. Zoiets vind je alleen nog in Amerikaanse films uit de jaren vijftig." En aan de boulevard van Vlissingen, waar ze intussen zelf ook woont.

Wie heeft ze ontworpen en hoe kwam hij aan die stenen? En bovenal: hoe kreeg hij ze zo mooi? Vastrick had zo veel vragen dat ze er een hele studie van maakte. Ze kwam uit bij Wil van Kooij-Seinstra, die in het atelier van kunstenaar Louis van Roode werkte. Over die zomer schrijft zij: "De platen werden ingesmeerd met bitume en daarin werden de steentjes gelegd. 's Avonds waren we vaak zo zwart als roet. Ook had Louis zelf een soort guillotine ontworpen, waarmee stukjes van de steentjes konden worden afgehakt om ze in de juiste vorm te brengen. Hij liet zelfs een fotoboekje maken, waarin onze werkwijze was vastgelegd, je zag daarop steeds mijn handen. Ik was erg trots, maar het is toch zoekgeraakt."

Niemand weet dat de twee zelfs een affaire kregen. "Ik was een groentje, hij was twintig jaar ouder. Hij was dol op mij en ik zag huizenhoog tegen hem op. Ik woonde in een eenzaam huis buiten het dorp, houten telefoonpalen stonden langs de dijk. Op een morgen, op weg naar mijn werk, zag ik, dat in alle palen een L en een W waren gekerfd!"

Vastrick heeft de mozaïeken stuk voor stuk bestudeerd ("als je goed oplet, zie je ineens een gek vogeltje of vlindertje") en is ze na gaan schilderen. Steeds meer naar haar eigen stijl. De patronen gebruikt ze bij haar tekenclub, Spetters. "Alles met één doel: om de mozaïeken te behouden. Toen ik hoorde dat er nog veel meer mozaïeken zijn geweest, maar dat die zijn weggegooid, had ik de tranen in mijn ogen staan. Daarom wil ik zorgen dat niemand ze vergeet."

Haar broer Wouter, een ouwe blik ofwel oud-student van de Zeevaartschool, heeft daar een ander platform voor: een website. "We zijn net gestart, maar het wordt heel spannend. Met oude filmpjes, een virtueel hotel en een ouderwets casinogedeelte. Als de herinnering maar levend blijft."

www.hotel-britannia.eu
Toevoeging en verduidelijking online in dee PZC n.a.v. dit interview:
Erg fijn dat Wendy een apart artikel aan de prachtige mozaïeken wilde wijden - die maken het voormalige hotel in mijn ogen inderdaad uniek. Gelukkig ben ik niet de enige.
 
Laat ik een en ander nog iets verduidelijken, want het is niet helemaal overgekomen zoals ik het heb verteld.Akkoord om het hotel te slopen? ABSOLUUT NIET! Hoewel het mij in eerste instantie om het behouden van de mozaïeken ging en gaat, ben ik inmiddels net zo onder de indruk van het Paviljoen - met het actiecomité "Vrienden van het Brit" zijn wij al weken hard aan het werk om er alles aan te doen ook dat te behouden. De kleuren van de mozaïeken zijn typisch vijftigerjaren kleuren. Toen ik nog niets over ze wist vermoedde ik daardoor al dat het werk in die tijd gemaakt moest zijn, omdat bijna niemand ze vandaag de dag nog gebruikt. Het zijn ook de kleuren die in veel Amerikaanse films uit de vijftiger jaren werden gebruikt. Doordat er een beetje zwarte kleurstof bij het mengen wordt toegevoegd ontstaan deze zogenaamd prachtige 'vuile' kleuren.Louis van Roode wilde bijzondere tegels hebben voor dit werk. Daarom begon hij een eigen fabriekje om ze te produceren. Om er reliëf in te krijgen werden met de vingers deukjes gemaakt in de nog natte tegels - zijn dochter Robi van Roode wist dit te vertellen. verder vond hij zelf de kleur oranje wat tegenvallen; dit had te maken met de beperkte verkrijgbaarheid van de grondstof daarvoor, zo kort na de oorlog.
 
Ik ben 2 jaar geleden inderdaad mozaïeken gaan schilderen, toen ik hoorde over de mogelijke sloop.
Ik heb echter niet één van de Brit-mozaieken letterlijk nageschilderd, wel combinaties gemaakt van stukken die me erg aanspraken. Het enige doel van het maken hiervan was en is om zoveel mogelijk interesse te wekken bij mensen voor het Brit en het behoud ervan. Ze zullen binnenkort gebruikt worden op de openbare middag of avond die wij in Vlissingen zullen houden over en voor het Brit.
Daarna kunnen ze hopelijk ergens in Vlissingen geëxposeerd worden met een boekje over het Brit en de uitleg wat de reden van dit alles is.
 
Onze hoop is om de gemeente ervan te overtuigen dat het Brit niet verloren mag gaan, maar gerestaureerd moet worden. Fantastisch dat ook de Raad voor Cultuur zich daar onomstotelijk voor heeft uitgesproken - en dat is nu eenmaal de hoogste instantie in ons land, met de mensen die er het meeste verstand van hebben. Dat het Brit geen monument wordt door de schandalige laatste verbouwing die de toenmalige eigenaar heeft gedaan is jammer, maar betekent niet dat de gemeente het dan maar moet slopen: integendeel, het verdient behoud en wederopbouw - en daar zullen we voor strijden tot we er bij neervallen.
 
De artikelen in de PZC houden na dit artikel op. Maar U kunt uw warme gevoelens voor het Brit, foto's, beeldmateriaal etc bij ons kwijt: mijn broer is inderdaad hard aan het werk een blijvende website te maken waar alles dat maar met het Brit te maken heeft en had uiteindelijk gebundeld zal worden. Deze site heet overigens www.vriendenvanhetbrit.nl
Ook U kunt een vriend van het Brit worden, helemaal gratis ( ik ben dan van buute, maar weet ook dat jullie zuunig zijn) want het enige dat telt is dat we zoveel mogelijk medestanders krijgen.
Binnenkort kunt U zich registreren op genoemde website en als U wil uw mening geven.
 
Het is nu nog een toekomstdroom, maar over niet al te lange tijd zullen we misschien allemaal weer op het terras van dit fantastische hotel kunnen vertoeven.
 
U mag mij altijd mailen met vragen en/of opmerkingen op Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
 
 
nou ik sta achter je hoor groetjes robi
robi van roode - 04-01-2009 | 20:42
Laatst geupdate op ( Tuesday 17 March 2009 )
 
< Vorige

Sponsored Links